12-06-09

Doelstelling gehaald

Het seizoen 2008-2009 zit er helemaal op. Kunnen we spreken van een goed voetbaljaar? Ik ben zeker wel en dit om vele redenen :

Het was een jaar met vele goede momenten en slechts heel weinig slechte.

Het was een jaar met een prima groep.

Het was een jaar met ouders die aan een zeel trokken en die opkwamen voor al de gasten.

Het was een jaar waarin we als ploeg vooruit gingen.

Het was een jaar waarin we bijna geen kritiek hoorden en elkaar door dik en dun steunde.

Het was een jaar waarin enkele zich individueel ontwikkelden tot degelijke voetballers.

Het was het jaar dat wij veel volk hadden op de trainingen.

Het was het jaar dat er meestal goed en stevig werd getraind.

Het was het jaar dat je die vorderingen terug zag zondag op het plein.

Het was het jaar waarin we onze eerste tournee bier kregen na de match.

Het was het jaar van de vele en trouwe supporters.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, dus redenen genoeg om te spreken van een pracht voetbaljaar. Ook de sportieve doelstelling werden ruimschoots gehaald. We vertrokken met de ambitie “top vijf” en eindigde mooi derde. We deden dit meestal met goed voetbal. We moesten het niet hebben van de bevliegingen van een paar getalenteerde spelers, neen, bij ons moest het meestal komen van gans de ploeg. We beschikken wel degelijk over een paar gasten die talent hebben maar we beschikken vooral over een ploeg waarbij niemand uit de toon valt.

Ook wil ik nog het belang van Kim in dit alles in de verf zetten. Kim wist zich prima in te leven in de leefwereld van de vijftien jarige (al koste hem dat niet veel moeite) en kreeg van die gasten dan ook alles gedaan. Hij maakte niet alleen van ploeg een prima geheel, het was ook zijn verdienste dat de gasten er individueel op vooruit gingen. Voor elk probleem was er wel een oplossing. Op training werken als het moest en leute als het kon was de regel. We hoorden geen enkel scheef woord naar de trainer toe en dat zegt op deze leeftijd heel veel. We maakten al anders mee. Je voelde het dat er onder de gasten heel veel respect was voor Kim, hij was voor hun meer dan alleen de trainer maar ook hun vriend en dat heeft hij voor 100% aan zichzelf te danken.

Ook op persoonlijk vlak was het voor mij een prima jaar. Ook in mijn tweede jaar was de wisselwerking trainer, ploeg, supporters en afgevaardigde perfect. Je had het gevoel dat wat je deed door iedereen werd gewaardeerd en daar doe je het ten slotte voor. Goede raad naar de trainer toe werd meegenomen in de beslissingen en het is prettig mee langs de lijn te staan met het gevoel dat het niet voor spek en bonen is. Ik wil iedereen en Kim in het bijzonder danken voor het afgelopen voetbalseizoen en hoop volgend jaar op minsten even goed, het is maar dat Jo weet waaraan hij begint al zal het meer dan waarschijnlijk zijn zonder mij.

Tot slot wil ik Kim met spijt in het hart het allerbeste toewensen in Thes. Wij zijn er zeker van dat ze daar in Looi nog veel van hem kunnen opsteken.

Rob

09:18 Gepost door rob in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.